Akt I. Obraz I. Scena II. Recitativo i Pieśń z Chórem

Paroles

[CHÓR MŁODZIEŻY]

! Słońce wspaniałe, twój swięty blask Wmilości ma chwałę najwznioślejztwych łask. Na kochanki skroń wieńce pleść, A zwieńcem życie za jej życie niść, To wziemskiej czci Niebiańska cześć niebiańska cześć. Ach wziemskiej czci niebiańska cześć! Słońce wspaniałe, twój święty blask Wmiłości ma chwałę najwznioślejztwch łask. Na kochanki skroń wieńce pleść I zwieńcem życie za jej życie nieść, To wziemskiej czci niebiańska cześć, niebiańska cześć!

Voix 2

! Sole, del mondo lucee tepor! D'un raggio fecondoa noi concefavor. Tualle corolle dei fior l'olezzar, e gli smaglianti color sai donar. Da stral d'amor fai sanguinar i giovin cor. Terrenoamor dischiudeil ciel! Sole, del mondo lucee tepor, d'un raggio fecondoa noi concefavor. Tualle corolle dei fior l'oleszar, e gli smaglianti color sai donar. Da stral d'amor fai sanguinar i giovin cor.

Neala (Sama) Neala (Sola)

Czystego ducha wznosić korne modły!.. Ach na te słowa stygnie wpiersi krew, Ach drżę by gromów nie przywiodły te myśli straszne. O straszne myśli, jak żywiołów moc! I jaż to jestem pierśród Kapłanek? Ja któziemska owładnęła moc! Ja której duszę jasny ten poranek Więcej zatrważa niż występnych noc?! Słońce! uszanuj tajemnicę moNiech twe promienie śród cienistych dróg Serce znękane świętym blaskiem zbroi wrówgrono wiernych bogom sług. Nieba! twój że to do mnie głos? Wziemskiej czci niebiańska cześć tak! to wziemskiej czci niebiańska cześć, to cześć! niebiańska cześć! Ach! wpieśni tej o jak że się uśmiecha los! Tym co kochaCo kochawiecznie. I ja zmuszona mam zdradzić go Dwa serca opleść wciernie? To zbrodnia! Słońce ochroń mnie słońce ochroń mnie i uzbrój wstałość trwożne serce to.

Voix 4

D'un' alma purae grataal ciel la voce! Ah, tal pensier m'agghiaccieil sanguein sen. Pavento cheil furor di vin Su me piombiatroce! Gia dei rimorsi rodemiil velen! Son io, del tempio fracelle prima? che delver incauta mi scordai! Cessia una voce che d'amar m'intima, ma piu del cor la pace non trovai! Sole! l'arcan de' miei pensier t'e noPossail tuo raggio dissiparneil vel! Render tu puoi la pacea uncor devoche concrarsiavea giuratoal ciel. Cielo! il tuooracol non e? Questo cantoe notoa me! si! terrenoamor dischiude il ciel, l'amor dischiude il ciel! Quel cantointer un senso desta lusinghier! D'amor la legmi rendealese. Ed evrei core di rinnegar quei chead amar m'apprese? Infamia! Soleassistimi! Soleassistimi, di forza il debol cor a rinfrancar.