Trzy fragmenty z poematów Jana Kasprowicza op. 5

Paroles

CANTO.

O, niezgłębione, nieobjęte, moce! Skrzydłami trzepoczę, jak ptak ten nocny, któremu okiem kazano skrwawionem patrzeć wblask słońca Święty Boże, Święty mocny, święty a nieśmiertelny. A moje skrzydła plami krew! Która cieknie bez końca zmojego serca, a oko moje zachodzi która jest skonem i mego serca i duszy mej. Święty Boże, Święty mocny, Święty a nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami! I niechaj łzy, które o jasnym poranku wina kłosach wypoczętych zbóż, lub szklipiapokrywakępy wsen otulonych traw, zmiesię wgłośne skargi I bez ustanku płydo twoich zórz. Niechaj rozszarna strzępy, na krwawe szmaty, Łuny świtowe powstałe nad ziegdzie ból i rozpacz drzeO Święty nieśmiertelny Święty mocny Boże! Dlaczego moje li wargi mawyrzucać krwapieśń? płacz ze Dlaczego sam mam iść wtę przestrzeń cieChoć żar południa pali się wprzestworzu. Dlaczego sam mam wlec się po rozdrożu ku tym pochyłym krzyżom? Którym na czarne ramiona kraca siadła wrona? I dziobem zmarłe rozsypuje próchno? Święty Boże Święty mocny Święty a nieśmiertelny

Voix 2

Ô Sainte puissance ô Force immortelle! Je bats des ailes triste oiseau de nuit, qui contemple de son oeil sanglant le clair soleil Ô Seigneur Saint des Saints Ô Puissance éternelle. Mes ailes sont rouges de sang! Qui de mon coeur meurtri ruisselle sans trêve Un voile couvre mes yeux bres Mon coeur se sent mourir et mon ame se meurt aussi. Ô Seigneur Saint des Saints ô Puissance immortelle aie pitié de nous Que les douces larmes qui dans les feux de Vaube tremsur les tiges des blonds épis Et lasée pure brille dans les prés fleuris chanen tristes plaintes qui montent sans trêvers tes cieux bleus. Qu'elles déchile voile sanglant des aubes rouges tendu sur la terre où rèla peine et la douÔ Dieu toutpuissant ô Force immor telle Pourquoi mes lèvres te disent seumon chant de douleur. Seigneur! Pourquoi doisje seul suivre route sous le cruel soleil rouge et me traîner seul sans joie et sans repos vers tes croix lugubres. Où le noir corbeau jette vers les sa morne plainte. Son bec frappe les divins em blêmes! Ô Seigneur Saint des Saints Ô Puissance étérnelle.