Pieśń z wieży

Paroles

Któż me westchnienia któż me łzy policzy? Czy już tak długie przepłakałam lata, Czy tyle wpiersiach i oczach goryczy, Że od mych westchnień pordzawiała krata Gdzie łza upadnie wzimny głaz przecieka, Jak gdyby wserce dobrego człowieka, jak gdyby wserce dobrego człowieka! Jest wieczny ogień wzamku Swentoroga ten ogień żypobożne kapłany: Jest wieczne źródło na górze Mendoga, to źródło żyśniegi i tumany: Nikt moich westchnień i łez nie podsyca, A doboli serce i źrzenica. Pieszczoty Ojca Matki uściśnienia, Zamek bogaty kraina wesoła, dni bez tęsknoty, nocy bez marzenia, spokojność na kształt cichego Anioła, we dnie i wnocy, na polu i wdomie strzegła mnie zbliska chociaż niewidomie strzegła mnie zbliska chociaż niewidomie! Trzy piękne córki było nas u Matki A mnie najpierwéjdano wzamęście szczęśliwa młodość szczęśliwe dostatki, któż mi powiedział że jest inne szczęście? Piękny młodzieńcze na coś mi powiedział to, o czem wLitwie nikt pierwej nie wiedział! O Bogu wielkim, o jasnych Aniołach, kamiennych Miastach kędy Wiara święta gdzie lud wbogatych modli się kościołach, I kędy dziewic słuchażęta Waleczni wboju jak nasi rycerze, czuli wmiłości jak nasi pasterze. Gdzie człowiek ziemne złożywszy pokrycie zduulata po roskoszném Niebie! Ach! ja wierzyłam, bo Niebieskie życie już przeczuwałam gdym słuchała ciebie! Ach, odmarzę wdobrych i złych losach tylko o tobie, tylko o Niebiosach. Krzyż na twych piersiach oczy me weseli, wnim odałam przyszłe szczęścia hasło, niestety zkrzyża gdy piorun wystrzeli! wszystko do koła, ucichło zagasło wszystko ucichło zagasło. Nie nie żałuję choć gorzkie łzy leję, boś wszystko odzostawił nadzieję, nie nie żałuję choć gorzkie łzy leję boś wszystko odzostawił nadzieję!