MONIUSZKO, Stanisław
3 voix
Chargement de la partition…
Liro ty moja śpiewna zczarodziejskiego drewna! ludzie łzami mnie poDla mnie tyś ulBoa gdy mnie wgrób połoty będziesz chlumoEj rozgłośnie, rozgłośnie, twoje echo urośnie zolbrzymieme słowa; pójzkraju do Kraju, do samego Dunaju, do samego Kijowa, do samego Kijowa. Kiedyś woknasiada cudzych ludzi gromada ciekawie zakołata: przyszliśmy patrzeć dziwa gdzie wasz lirnik spoczywa, lirnik głośny uświata. Wtedy zcałego sioła ciekawość lud wywoła, i bęczynić wnioski, szeptać ściskaplecy: ci ludzie dalecy znapieśni tej wioski, znapieśni tej wioski? Wiosce chluba urasta; młodzian, dziewczę, niewiasta przed ludźmi cudzej ziemi, westchnieniem i gawęsławić lirnika bęsławić lirnika bęco żył i śpiewał zniemi, i powioprzybyszy do Cmentarnej zaciszy, gdzie przy sośnie trzy Krzyże; i rzekwznogłowy: tu nasz lirnik wioskowy skonał grana lirze, skonał grana lirze.
Copyright 2022 Narodowy Instytut Fryderyka Chopina (https://polishscores.org) — License CC-BY-4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0)
Connectez-vous pour copier cette partition dans votre espace et l'annoter. La partition d'origine, elle, ne change jamais.