Akt II. Scena II. Duet

Paroles

Idamor. Idamor.

łacza. Lecz czy mię kochasz tak jak ja kocham cię? Powiedz niebiańska istoto, Czy nigdy wsercu twem nie budziło litości To nieszczęsne plemie rzucone na świat poto, By wlec na nim życie tułacze Wnędzy bólu i łzach, Buwludziach odrazę i strach O! nie kończ! nie kończ! Imie ich tu dolę Uczuł wżyłach ludzkrew, Pobiegł gdzie wojownicy zzaciętym wrogiem wali spostrzegł ich niedołężność. Jak orzeł zchmur na nieprzyjaciół uderzył śmiało, Zbudził swych braci uśpioodwagę, Słał tłumy wroga wpuch, wasz kraj ocalił I nieśmiertelokrył się chwaOdtajemnicy okryty cieniem Te święte miejsca znieważać śmie... Chroń mię przed nim niechaj spoj oko Czyż nie dobiegnie mię? Bramo! co pomam!? Idź za uczuć świętym głosem. Jam człowiekiem jak i wy. Ten co włada naszym losem Panem jest i moich dni, Panem jest i moich dni. Wasze słońce i nam świeci, Jeden wszystkim kreśczas. Jedna ziemia, jak swe dzieci, Jedna matka żywi nas, Jakby matka żywi nas. Bra Tyś litości jest obrazem, pójdź! przed wieczny wesprze nas! Zawsze razem razem ztoAlbo ciergińmy wraz, albo ciergińmy wraz. Lub gińmy cierrazem, lub cierrazem razem gińmy wraz. !

Voix 2

cano. Della mia fiammaal par e forteil tuoamor? Dimmi celeste creatura, Se nel tuo cor giammai non ha desto pietade l'avvilita stirpe a cui la sorte dura ingiunge per stranie con trade senzaasil rammingar, d'ogente lo sprezzoispirar? O cessa cessa! Non sai tu, non fato, altra sorteambirso. Frai guerrier che di fendon il nostro suol amad'innetti duci ai cenni, egli volo. Sull'inimico piom bandoardito, infuseall'armi vigor, vittoria. Disperse l'inva sor vintoein fiacchito e si coperd'eterna gloNelsteroavvolto, daallor so vente i luoghi sacriosa profanar. Men preserva, se mai re gessi, il core m'ardera. Brama! di noita! Di pieta deh cediaun senso! Di voi son un uomoalpar. Non negarmiil sol compenso, che dal ciel osai sperar, che dal ciel osai sperar. Come voi, meil sol ri schiara, luce prodigaestor. Una ternaa tutti cara e pur madreai nostri cor, e pur madreai nostri cor. Bra Tu chea puroe dolceaffetto l'alma vergine spingea, deh non rendermi piuabbietLa mia sortanto rea destiun misensoin te. La sorte mia vidi! Viver te vogl'io, con te morir!

Neala. Neala.

Idamor! więc dziś jeszscze żozostanę I czemu blask roskoszy nie opromieni twoich lic? Więc ty mnie kochasz? Niewdzięczny! czy cię kocham pytasz mnie? Otóż twe serce niepokoi się, Idamor! typisz? wymówione nazbyt głośno skalałoby po wietrze co otacza nas. Jeden znich śmiał odcić rzeniem Niech swym wydokiem nie skazi mnie! Jeśli wiesz wktórejka się stronie Ten potwór ten niebios wróg, niech wjego pierś sztylet zatonie! Zabij! Ten nędznik u twoich nóg. O bogi! Uderz O nieba to ty! to ty! Nieszczęśliwy tu śmierć czeka cię! Co czy nić? Oddal się. Nealo! Oddal się! Oddalić się i doczyż miłość co miota gdziekolwiek zwrócę mo! co pomam? Zostań! zostań Twym wyrazem wlałbyś czucie wzimny głaz! Twym wyrazem wlałbyś czucie wzimny głaz. Więc dzielmy szczęscie razem! lub cierrazem razem gińmy wraz.

Voix 4

Idamor! Dunqueen tr'oggi ciul'altare! Eppur di giojail raggio non vedoin voltoa te brillar. Tu dunque m'ami? Ingrato! S'io pur t'ami chiediame. Dubbioa tein corgia annidar pote! Idamor! qualma? sai cheil solo profferirne il nome, il tempiodi macchiar avria virtu. Uno d'essi, sfidoil pente s'avessea noi quivi a mostrar! Se t'e notoin qualte s'ag giri quel mostro, che non ha fe, dal tuo pugnal colpito spiri! L'empio! Il miraquia'piedi tuoi. Ornore! Svenami! Fia vero? Sei tu! sei tu!! Sciagurato! t'attendeil mar tir Che fare? Va! fuggi. Neala! Dei fuggir. Fuggir da te? e doL'amorchein senberga, ovunque mi vol ma! di meta! Resta! resta! Taleaccento puole pietreintenerir Taleaccento puole pietreintenerir. Piu nullaio non pavento! Viver te vogl'io, con te morir!